❤مردهاي کوچک من ❤

میرقصانند... مرا... آهنگ نگاهتان... چقدر دوست دارم... عمق این آهنگ را. ...

امروز صبح کالسکه ات رو از انباری آوردم تا توی حموم بشورم و بزارمش کنار یک ماهی میشه که دیگه سوارش نمیشی و واسه خودت مرد شدی توی حموم که داشتم میشستمش تمام روزهاش خوش گذشته اومد جلوی چشمام.اولین باری که گذاشتمت توش دو ماهت بود.گردش عصر دو نفری. خریدهای دو نفری.پیاده روی های دو نفری.پارک رفتنها. مسافرت.مشهد.حرم امام رضا.خیابون بلندش. و همه ی شیرینیهایی که با این کالسکه، دو نفری تجربه کردیم. ناخودآگاه چشمام پر از اشک شد.نمیدونم خوشحالی بود واسه بزرگ شدنت یا دلتنگی واسه اون روزها که با  چه شوقی کالسکت رو هول میدادم و تو که با چه ذوقی از سر کنجکاوی به اینطرف و ا...

ماهگیت مبارک امیدزندگیه مامان خدارو شکر که باسلامتی و شادی وارد ماه بیست و هشتم زندگیت داری میشی و ماهم هرروز با بزرگ شدنت بیشتر از دیروز پی به بزرگی خداوند و نظر لطفش به زندگیمون میبریم الان که دارم واست منویسم خونه ی مامانی هستیم و ساعت بیست دقیقه به یک شبه و صدای خنده های پراز انرژیه تو که داری با دایی علی و مامانی بازی میکنی خستگیه تموم شدن روز رو کاملا از یادمون برده با واردشدن به ماه بیست و هشتم زندگیت فقط چندکلمه ی کوچیک رو اشتباه میگی مثل آشپخونه.اودوردی(آوردی). بشوشم(بپوشم).بقشید(ببخشید).و یکی دوتا دیگه که الان یادم نیست و کاملا صحبت میکنی. الان هم روی پای دایی علی نشس...

ازت میرسم:امیرحسین چندتا دوسم داری؟ جواب میدی پنج تا. بزرگترین وبهترین عددیه که یاد داری. تو از من میپرسی... و من میگویم یکی... عزیزترین و بزرگترین عدد دنیا. خدا یکی. مادر یکی. پدر یکی. خورشید یکی. و ماه یکی...   ...

هفته ی گذشته یه عالمه به کلوچه ی مامان خوش گذشته و کلی من و بابا بهش حال دادیم اول از همه اینکه مامان در یک حرکت کاملا هنرمندانه آمیز لحاف و روتختیه پسرک رو نو کرد.یعنی با هم رفتیم و به انتخاب خودت از لایکو پارچه خریدیم و واسه توی لحافت هم پشم شیشه و برگشتیم ومن باکلی ذوق نشستم و یه ست رختخواب واسه تختت به قول خودت دوزیدم کلی هم دوستش داری چون به سلیقه ی کوشولوی خودته بعد هم اینکه رفتیم خونه ی مامانی و یکی دوروزی خوش گذروندی مخصوصا که با دایی علی و بابا واسه بار اول رفتی استخر بابا میگه اولش یه کم استرس داشتی و نمیرفتی توی آب ولی وقتی دیدی بابا اینا رفتن توی آب و هیچ اتفا...

یا امام رضا.اطمینان داشتم که قسمت دادن به پهلوی شکسته ی مادرت یاس خوشبوی دو عالم برات سنگینتر از اون چیزیه که دست رد به سینم بزنی. امشب یکبار دیگه به بزرگی و کرمت ایمان آوردم. وقتی رفتم توی وبلاگ محمد طاها کوچولو و با این جمله روبرو شدم:مژده دهید باغ را بوی بهار میرسد... خدایا بزرگیت رو شکر.میدونستم دل پسرکم اونقدر پاک و بیگناه هست که وقتی دعا کردم اون بچه ی معصوم به آغوش مادرش برگرده و اونم با زبون کودکانه اش گفت الایی آمین.همونجا فرشته های درگاهت رو میفرستی واسه استجابت این دعا یا امام رضا(ع).یا فاطمه ی زهرا(ص).دستان پرمهرتون رو یکبار دیگه میبوسم. مراقب پسرکوچولوی ما هم باشید ...

به خاطر همکاری زیادی که میکنی اصولا من بلاخره تونستم در یک اقدام غافلگیرکنانه و مارپلی دندونات رو بشمارم و در کمال ناباوری متوجه بشم که شما الان صاحب نوزده تا دندون کوشولو و نازی هستی یه وقت نگی چه مامان بیخیالی هستم ها هر دفعه خواستم دندونات رو نگاه کنم یا جیغ و داد کردی و بعدش هم فرار.یا انقدر غر غر کردی و بعدش هم التماس و گریه که طاقت نیاوردم به کارم ادامه بدم البته دندون هفدهمت رو خیلی وقته رصد کردم! یه دو ماهی میشه.ولی هجدهم و نوزدهمت که فکر میکنم همون آسیاهای دو طرف باشن رو دیشب به یاریه خدا یافتم و کلی از این بابت الان خوشحالم از عادتهای خوبت بگم که تازگیا یادگرفتی ...